ရုိး

ခ်စ္ၾကင္ေနခ်ိန္
ရယ္ေမာေနခ်ိန္
စိတ္ဆုိးေနခ်ိန္
ေဝးၾကရခ်ိန္
လြမ္းၾကရခ်ိန္
ဒုကၡေရာက္ခ်ိန္..ေတြကုိ
ငါၾကမွ…ျဖစ္ရေလခ်င္းရယ္လုိ ့
မေတြးပါနဲ ့………..
သမာရိုးက်ေရစီးထဲက..ခြဲမထြက္ပါဘူး..။

ရင္ဆုိး

သတ္မွတ္ထားတဲ့
အခ်ိန္တစ္ခုအတြက္
နာရီသံဟာ……
ေျခာက္ခ်ားစရာ အသံတစ္ခု
ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္တယ္..။

အသံရယ္လုိ႔မက်ယ္ေပမယ့္
ျပကၡဒိန္လွန္သံေတြက
ငါ့နားမွာေတာ့ခါးလြန္းလွတယ္။

ပန္းေရာင္မီးခုိးေတြဖံုးေနေတာ့
အစိမ္းေရာင္ကြင္းျပင္ကုိ
ပံုရိပ္ရွိတယ္ေတာင္မထင္ခဲ့ဘူး…။

ကမ္းေပၚကုိတက္ေတာ့မွ
ငါျဖတ္ခဲ့တဲ့ျမစ္က
ပံုေဆာင္မႈေတြမရွိပါပဲ
အသြင္ေျပာင္းသြားပါေရာ့လား။

စိမ္း

မီးစမ္းျပျခင္းမဟုတ္တဲ့
မ်က္လံုးစိမ္းစိမ္းေတြ
 

စိမ္းတာခ်င္းတူေပမယ့္
တိမ္းတာခ်င္းကြဲခဲ့တယ္
 

ယိမ္းေသြေနတဲ့..ႏွလံုးသားကုိ
ျငိမ္းေအးသြားေအာင္ ဘာလုပ္ေပးခဲ့လည္း…။
 

နင္ဟာ….
ငါ့အတိတ္မဟုတ္ခဲ့သလုိ
ငါ့အနာဂတ္ျဖစ္မလာလဲစုိးမိတယ္။

ငွက္

ေျမေပၚမွာေလွ်ာက္ေနလည္း
ခဏပါပဲ….။

အစာဝလုိ ့အသုိက္ျပန္ရင္
ေလေပၚတက္မွာပဲေလ….။

တစ္ဖက္သတ္

ဦးေခါင္းတစ္ခုထဲရွိတဲ့
ျမွားသ႑ာန္ႏွယ္
ညိွဳ ႔လြတ္ရုန္းထြက္
အေဝးကုိေျပးတာနဲ ့
ေနာက္ေၾကာင္းမျပန္သလုိ…..။

ငါ့ရဲ ့အခ်စ္..အႏွစ္အစစ္ကုိလည္း
မင္းရင္ခြင္သုိ႔ခ်ိန္ရြယ္ပစ္လႊတ္လုိက္မည္…။

ေရွာင္၏……………………………………
မေရွာင္၏………………………………….
စဥ္းစားပါကြယ္……ငါ့မိန္းမငယ္………။

“အိမ္”...”လူ”..အုိ

တိတ္တစ္ဆိတ္နဲ႔
မင္းႏႈတ္ဆက္ခဲ့တဲ့
ေနရာေလးေလ……။

မင္းပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တဲ့
အိမ္နန္းေလးကုိ
မင္းရွိေနသလုိပဲ
ထိန္းေပးခဲ့တယ္
သိမ္းေပးခဲ့တယ္
မင္းျပန္လာႏုိင္တဲ့တစ္ေန႔
ျမင္ႏုိင္ေအာင္ေလ……။

တစ္ေယာက္ထဲဆုိေပမယ့္လည္း
သတိတရေလးကအေဖာ္လုပ္ေနသား……။
မလြမ္းဘူးေတာ့ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလည္း
သတိရတုိင္းဖတ္မိတဲ့ မင္းလက္ေရးေလးေတြ
ေနရာတုိင္းမွာ က်န္ေနခဲ့တဲ့မင္းအရိပ္ေတြ
စိတ္မွာထင္တုိင္းထၾကည့္မိတဲ့
မင္းေခၚသံေတြ
တကယ္မ်ားသာဆုိရင္ကြယ္..!!!!

ပ်ိဳးပင္ေလးေတြလည္း
ငြားငြားစြင့္စြင့္ တင့္လုိက္ၾကတာ။
စံပယ္ပြင့္ခ်ိန္လည္းေက်ာ္ခဲ့ျပန္ေပါ့
မွတ္မိေသးလား………………………….? ???
မင္းစုိက္ခဲ့တဲ့
ခေရပင္ပုပုေလးေလ
အခု…..တုိ႔တေတြအိမ္ေလးကုိ
အရိပ္ေပးေနေပါ့……။

က်ားကန္ရာေတြျပည့္လာေတာ့
အိမ္ေလးကုိမင္းမွတ္မိပါ့လား
ငါမွာလည္း……
ေလာကဓံကန္ရာေတြ
ျပည့္ေနပါျပီ ။
မင္း……..မွတ္မိႏုိင္ပါ့လား……။

ေဆာင္း..ေစာင္း

ဒီေလ................
ဒီရနံ.................
ဒီအခ်ိန္.............
ဒီလုိသက္ဆင္းပံုမ်ိဳးေတြ
ေတြ ့ဖူးေပါင္းလည္းမ်ားလွျပီ။

ရာသီစက္ဝန္တပတ္ယြန္းလုိ ့
ေႏြစြန္းကုိလည္းေရာက္ျပန္ျပီ
လြမ္းပံုေျပာသလုိ
ႏြမ္းပံုရဲ ့ရဲ ့
သစ္ပင္ဖ်ားမွာ
အေျခာက္ရြက္ေတြ
ေပ်ာက္ၾကျပန္ျပီ...။

ရြက္သစ္စီသူကစီ
ရြက္ေဟာင္းေျခြသူကေျခြ
ေၾကြေလသည့္ရက္
ျပကၡဒိန္သူျဖဲခဲ့သည္....။

“ေၾသာ္..ေဆာင္းရာသီလည္းေစာင္းျပန္ျပီ”

ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္သည္.........

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္ဖန္တီးထားေသာ
ယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ တည္ေဆာက္ထားေသာ
သံသယကင္းစြာ ၾကည့္တတ္ေသာ
ခြင့္လြတ္နားလည္စြာႏွင့္ ျပံဳးျပေသာ………….
…ေသာ….ေသာ…..ေသာ…ေသာ….စီညံ   ။

…………ခ်စ္သူ….ဟု ကၽြန္ေတာ္သမုတ္ေသာ
ကၽြန္ေတာ္သိပ္ခ်စ္ေသာ
ကၽြန္ေတာ့္အား သိပ္ခ်စ္သည္ဟုေျပာတတ္ေသာ
ကၽြန္ေတာ့္ ခ်စ္သူ ။……..  ။

ရင္ခြင္တစ္ခု၏ အစတြင္
ခ်စ္ျခင္းအား အုတ္ျမစ္ခ်ခဲ့သည္ ။…..။

ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္သည္
ျမစ္တစ္ခုႏွင့္သာတူသည္
ျမစ္တစ္ခုေရျမဳတ္ သြားခ်ိန္တုိင္
ေရတုိ ့ေပ်ာက္ကြယ္မသြား
ပင္လယ္ တစ္ခုအျဖစ္သာ
အသြင္ေျပာင္းသြားခဲ့သည္ ။………..။

သူ ့ေၾကာင့္သာ....ရွင္သန္ေနၾကသည္

 

 

ခဏေလးပါပဲ
ေလျငိမ္ေတာ့မွာပါ။
ခဏေလးပါပဲ
ေမွာင္ခ်ိန္ကုန္လုိ ့
ေရာင္နီပ်ိဳ ႔ေတာ့မွာပါ။

ခဏေတာ့သည္းခံပါ
ဝမ္းနည္းစရာေတြ
ခမ္းေတာ့မွာပါ ။

ခဏေတာ့ေစာင့္ပါ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေတာ့
နည္းနည္းၾကာတယ္ ။

 

 

“ ျပဌာန္းခ်က္ ”

မူးလွ်င္မရမ္းရ
ရမ္းလွ်င္မမူးရ
မူး၍ရမ္းသူမ်ားအား
ဘံုဆုိင္ရန္သူအျဖစ္သတ္မွတ္ေျခမႈန္းၾက။

  “ ႏွစ္လံုးတစ္ပုိင္းအကုန္ အရက္ဝုိင္းမွခ်မွတ္သည့္ ဇုိးသမားတုိ႔၏ သံဓိဌာန္ ( ၆ ) ရပ္”

၁ ။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ အရက္သမားေနာက္ေပါက္တုိ ့ ေကာင္းစားေရးအတြက္ ရွိသမွ်အရက္တုိ႔ကုိ အကုန္
     ျမိဳဆို႔ ၾကသည္ ။

၂ ။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ ေအးေဆးျငိမ္သက္မႈ လိုလားသည္ “မူးဆူ” မ်ားအားမလုိလား ။

၃ ။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ ဘံုဆုိင္အတြင္း အျပင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအား ထိပါးေႏွာက္ယွက္ သူတုိ ့အား 
     ဘံုဆုိင္ရန္သူအျဖစ္သတ္မွတ္၍  အရက္မေရာင္းရန္ တားျမစ္သည္ ။

၄ ။ အရက္အတုလိမ္ေရာင္းေသာ ဆုိင္မ်ားအားလည္း လိမ္လည္မႈျဖင့္ရဲလက္အပ္မည္။

၅ ။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ေရခ်ိန္မကုိက္ေသးခ်ိန္၌ အိမ္ျပန္ရန္လာေခၚသူမ်ားအား အျပစ္ရွိသူဟု သတ္မွတ္၍ ၄၅ 
     ခြက္ဒဏ္ခတ္မည္ ။

၆ ။ အရက္သမားထုၾကီး၏ ဂုဏ္သိကၡာကုိ ထိခုိက္ညိွဳးႏြမ္းေစေသာ နည္းနည္းေသာက္မ်ားမ်ားမူးမ်ားအား
     “လူမမည္” အမည္တပ္၍  အရက္ေသာက္ခြင့္ ထာဝရပိတ္သည္ ။